ZİNNUN-İ MISRİ

Zinnun-i Mısri Hz Dokuzuncu asırda yaşamıştır. Nefsine o kadar düşmandı ki herkes ona zındık derdi. Zinnun birgün bir küp altın buldu. Ağzında İsmi Celil(Allah) yazılı idi. Altınları dervişlere dağıttı, tahtayı kendi alıp o gece de orada yattı. Uyandıkça tahtayı öptü, başına koyup gözlerine sürerdi. Hatipten bir ses işitti; "Sen benim adımı aziz tuttun ben de seni Zinnun, dünyada ve ahirette aziz tutacağım" Zinnun balık sahibi demektir. Tasavvuf kitaplarında adı "Zinnuni Mısri" olarak geçer. Zinnuna göre kulu Halîkına eriştiren sıdk ve ihlastır. Arif hakkında Zinnune sual sordular; "Arif oldur ki hiçbir nesne onu bulandırmaya, arifin nifakı cahilin ihlasından evladır" Üç nesne ile nişandır. Birinci metih, ikincisi Allah'dan gayrisini gönlünden çıkartmak, üçüncüsü vahdete girmektir.

Kul kul olamaz Tanrı emrine mutu olmadıkça Şekirt dahi üstat olmaz, üstadına uymadıkça

Onun için vahdet deryasına gark olmuştu. Milâdi 859, Hicri 245 yılında vefat etti, melâmidir

Yorum Yaz